Hauspoak

Labearen barnealdean beharrezkoa zen etengabeko aire injekzioa. Bere funtzioa: barneko tenperatura handitzea, 1250ºC lortu arte. Hauspoak –orokorrean larruzkoak izan ohi ziren gailuak- arduratzen ziren lan horretaz. XVIII. mendean praktika esperimental batzuk aurrera eraman ziren: egurrezko hauspoen kostua, ekoizpena eta mantenu lanak aztertzea zen helburua.

Burdinola bateko hauspoen eta mailuaren eskema. Txomin Ugaldek egindako diseinua.
Sakatu irudian tamaina handitzeko

Aparailu hauek tolesten zirenean, barruan zuten airea kanporatu eta labera zuzentzen zuten. Baina galdutako airea berreskuratzeko hauspoa berriro zabaltzea beharrezkoa zen; eta horrek geldialdiak sortzen zituen. Hau ekiditeko, bigarren hauspo bat kokatzen zen; modu honetan, hauspoak txandaka tolesteko aukera eskainiz, etenik gabeko aire fluxua bermatzen zen. Ardatz txikia edo hauspoardatza zen hau martxan jartzeaz arduratzen zena. Masukariak -egurrezko ziriak- zeuzkan txertatuta ertz batean eta, modu honetan, ardatza funtzionamenduan zegoenean, egurrezko hortzek presio zuzena egiten zuten hauspoen atzealdean. Bazegoen, bestetik, mugimendua hauspoetara transmititzeko beste modu bat: pujoi makur deitutakoa, biela itxurako pieza, ardatzaren erdian kokatzen zena, eta mugimendu zirkularra mugimendu zuzen bihurtzen zuena. Hauspoak ziren burdinolaren birika.

Agorregi burdinolako hauspoak Mirandaola burdinolako hauspoak



Arkeolan
c/ Francisco de Gainza nº4 - 20302 IRUN (Gipuzkoa)
Tel.: +34 943 63 81 18 - arkeolan@arkeolan.com
Arkeolan, Centro de Estudios e Investigaciones Histórico-Arqueológicas Diputación Foral de Gipuzkoa